Als je net als Albert Goeman diep in de tachtig bent, mag je van een groot deel van de twintigste eeuw zeggen: 'k Was t'er zélf bie.' Maar ook wie, zoals de veel jongere Jan Zwemer altijd zijn oor te luisteren heeft gelegd bij de mensen om hem heen, doet mensenkennis op. Door en door menselijk zijn de verhalen van deze twee schrijvers, verhalen over het Zeeland van na 1920 - maar ook uitstapjes naar Amsterdam, Londen en de Harz. Geschreven in onvervalst Zeeuws: het Zuud-Bevelands van Goeman en het Walchers van Zwemer.